Interview with VOA

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဗုဒၶဟူးေန႔ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ ေလာက္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔ ပံုေတြ ထိုင္ျပင္ေနတာ။ ဖုန္းသံျမည္လာတယ္။ လန္႔သြားတာေပါ႔။ ညႀကီး သန္းေခါင္ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီ ဘယ္သူမွ ဖုန္းဆက္ေလ႔ မ႐ိွတတ္ဘူးဗ်။ ၾကၫ္႔လိုက္ေတာ႔ oversea call ဗ်။ ဖုန္းမွာတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ကိုင္လိုက္တယ္ဗ်။

ဖုန္းထဲမွာ အမ်ိဳးသမီး ခပ္ငယ္ငယ္ တစ္ေယာက္ဗ်။ “ကိုရဲလြင္ဦးလား ႐ွင္” တဲ႔။ ဟိုက္…။ ငါ႔ဖုန္းပါလား။ ဟုတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ားလို႔ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။ “ကၽြန္မ VOA အသံလႊင္႔ ဌာနက သက္စုႏိုင္ ပါ။ ကိုရဲလြင္ဦးရဲ႕ ဘေလာ႔ဂ္မွာ ႐ွင္ေလာင္းလွၫ္႔ပြဲ ပံုေတြ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး interview ေလးလုပ္ခ်င္လို႔ အဆင္ေျပႏိုင္မလား ႐ွင္႔”။ ကၽြန္ေတာ္ ကလဲ “ဟုတ္ကဲ႔ ရပါတယ္” ဆိုေတာ႔ သူ studio ထဲ ေျပးသြားၿပီး အဲဒီကေန အင္တာဗ်ဴးေလး လုပ္ခဲ႔တာဗ်။

အင္တာဗ်ဴးကိုေတာ႔ ဒီေနရာမွာ ေဒါင္းလုပ္ဒ္ လုပ္ၿပီး နားဆင္ေတာ္မူၾကပါ။

Me and Photography

ဓါတ္ပံု ႐ိုက္ျခင္း ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ္ ဓါတ္ပံု ႐ိုက္တာကို ၂၀၀၂ ႏွစ္ေလာက္ ကတည္းက အ႐ူးအမူး ၀ါသနာ ပါခဲ႔တာပါ။ ကင္မရာ တကားကားနဲ႔ ေရာက္ေလရာ အရပ္မွာ ဟို႐ိုက္ ၊ ဒီ႐ိုက္ လုပ္တာကို ကၽြန္ေတာ္႔ အေမ ျဖစ္သူက နဲနဲေလးမွ ၾကၫ္႔မရပါဘူး။ “နင္ ဓါတ္ပံုဆရာ လုပ္စားမလို႔လား” ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ၀ါသနာကို တစ္ခ်ိန္လံုး ဟန္႔တား ခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ႔ကို ခ်စ္တယ္ ၊ ဓါတ္ပံု ႐ိုက္တာကိုလည္း မစြန္႔လႊတ္ ႏိုင္ဘူးဗ်။ အေမ အျမင္မကပ္ ရေလေအာင္ သူနဲ႔ သြားလာတဲ႔ ေနရာမ်ိဳးေတြဆို ကင္မရာ သိပ္မယူျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါတယ္။ အေမက ဓါတ္ပံု႐ိုက္တာ မႀကိဳက္ဘူး ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ခမ်ာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ေပါ႔။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ကင္မရာ ၊ မွန္ဘီလူး နဲ႔ တျခားေသာ ဆက္စပ္ပစၥည္းမ်ားကို ၀ယ္ဖို႔ အေမ႔ဆီမွာ ပိုက္ဆံ ေတာင္းလို႔ မရလို႔ပါ။ ဟဲ ဟဲ…။

Photography ကို ေလ႔လာျခင္း

တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ဓါတ္ပံု ပညာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြ ၊ သခၤန္းစာ (tutorials) ေတြ ဖတ္ရင္း နာရီေပါင္း မ်ားစြာ ျဖတ္သန္း ခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဓါတ္ပံု သင္တန္းရယ္ လို႔ တက္ခဲ႔တာမ်ိဳး မ႐ိွဘူး။ စာဖတ္ၿပီး စာထဲမွာ ေျပာထားတာေတြ စမ္း႐ိုက္ၾကၫ္႔တယ္ ၊ မသိရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးတယ္။ PhotoBlog မွာ ကၽြန္ေတာ္ Blogging လုပ္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရတယ္။ သူတို႔ေတြ ႐ိုက္ထားတဲ႔ ပံုေတြ ၾကၫ္႔တယ္ ၊ မသိရင္ ေမးတယ္။ အဲလိုနဲ႔ပဲ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း လူနဲ႔သူနဲ႔ တူေအာင္ ႐ိုက္တတ္လာတယ္ေပါ႔။

ၾကည္ျဖဴပါ အေမရယ္…

ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ခ်စ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အေမက ဓါတ္ပံု ႐ိုက္တာ မႀကိဳက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ေနရထိုင္ရ အလြန္ က်ဥ္းက်ပ္ပါတယ္။ သူ႔ေ႐ွ႕ ကင္မရာႀကီး တကားကား သြားလုပ္ရင္ ဆဲလႊတ္ခံရမွာ ဗ်။ မွတ္မွတ္ရရ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဒီဇင္ဘာလမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခ်ာင္းသာသြားေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ မေနႏိုင္ ၊ မထိုင္ႏိုင္နဲ႔ ကင္မရာႀကီး ယူသြားပါတယ္။ အေမက ကၽြန္ေတာ္ ဓါတ္ပံု ႐ိုက္တာ မႀကိဳက္ဘူးသာ ေျပာတယ္။ သူကိုယ္တိုင္က ဓါတ္ပံု အ႐ိုက္ခံ ရတာ အင္မတန္ ၀ါသနာထံုသူ တစ္ေယာက္ပါ။ ေခ်ာင္းသာ ေရာက္ေတာ႔ ညီမေလးကို ပံုေတြ ႐ိုက္ေပး ၊ ႐ံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ႐ိုက္ေပးျဖစ္တယ္။ အေမေတြ႕ေတာ႔ သူ႔ကိုလည္း ပံုေတြ ႐ိုက္ေပး ျဖစ္တယ္ဗ်။ အဲ… ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္လို႔ ပံုေတြ Computer မွာ ျပေတာ႔ သူ႔ေလသံက နဲနဲ ေျပာင္းသြားတယ္ဗ်။ “အဲလိုက်ေတာ႔ ငါ႔သားက ဘယ္ဆိုးလို႔လဲ ၊ နင္႐ိုက္တဲ႔ ပံုေတြ လွသား” တဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ က်ိတ္ၿပီး ေပ်ာ္ခဲ႔ရတာေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္႔ အေမ ကၽြန္ေတာ္ ဓါတ္ပံု႐ိုက္တာကို နဲနဲၾကည္ျဖဴလာတဲ႔ အရိပ္အေရာင္ ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ၀မ္းသာရပါတယ္။

ငါ႔ပိုက္ဆံ မကုန္ရင္ ၿပီးတာပဲ

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဧၿပီလ သႀကၤန္တြင္းေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ဘန္ေကာက္ သြားတယ္။ သြားတယ္ ဆိုတာလည္း ဘာအတြက္မွ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ နီကြန္ ဒီ-၉၀ ကင္မရာ နဲ႔ ၁၈-၂၀၀ မမ မွန္ဘီလူး သြား၀ယ္တာ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ အေမက ႐ံုးက အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ဘန္ေကာက္ အလည္ သြားတယ္ေလ။ ဟိုမွာ ဆံုျဖစ္ၾကတယ္ ဆိုပါေတာ႔။ သူ ေ႐ွာ႔ပင္းထြက္ေတာ႔ အဲဒီ ေ႐ွာ႔ပင္းစင္တာကို ကၽြန္ေတာ္ လိုက္သြားတယ္။ ႀကံဳတုန္း သူ႔ကို ဓါတ္ပံု႐ိုက္ေပးမယ္ ဆိုၿပီး စိတ္ကူးရေတာ႔ ပံုနဲနဲ ႐ိုက္ေပးျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ ကင္မရာလည္း ေတြ႕ေရာ “သား ၊ နင္႔ကင္မရာ က ေကာင္းလွခ်ီလား။ ဘယ္ေလာက္ ေပးရတာလဲ။ ေစ်းႀကီးတယ္ မွတ္လား။” ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ ၿငိမ္ေနလိုက္တယ္။ “နင္လဲေနာ္… ေအးေလ။ ၀ယ္ခ်င္၀ယ္ ေပါ႔။ ငါ႔ပိုက္ဆံ မကုန္ရင္ ၿပီးတာပဲ” တဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာျဖစ္ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္႔ ပရိတ္သတ္

အေဖ ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ Webpage ကို အၿမဲ ဖတ္တယ္ဗ်။ ဆိုဒ္မွာ ပံုေတြအတြက္ Narration ေရးရင္လည္း ဒီေန႔အထိ Raw Data ေတြ ႐ွာေပးေနတုန္း။ အေမ ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ဆိုဒ္အေၾကာင္း သိပ္မသိဘူး။ ညည အိပ္မေပ်ာ္ရင္ အင္တာနက္ သံုးတတ္တဲ႔ အေမ တစ္ေယာက္ တေလာေလးတုန္းက ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ေနေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေရေသာက္ခ်င္လို႔ ထေတာ႔ သူ ကြန္ပ်ဴတာေ႐ွ႕ မွာထိုင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္႔ ဆိုဒ္ကို စိတ္၀င္တစား ဖတ္ေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ထဲ ျဖစ္တဲ႔ ပီတိကို ခင္ဗ်ားတို႔ မွန္းဆ ႏိုင္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ အမာခံ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ ရခဲ႔ျပန္ပါတယ္။

အလုပ္နဲ႔ ဓါတ္ပံု

အလုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ခရီးသြားရင္ ကၽြန္ေတာ္ ကင္မရာ ယူသြားေလ႔ ႐ိွပါတယ္။ Street Life ေလးေတြ ႐ိုက္ရေအာင္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီက 2009 May 14 မႏၲေလးမွာ ကုန္ပစၥည္းသစ္ မိတ္ဆက္ပြဲ ႐ိွတယ္ဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ မႏၲေလး ေရာက္သြားတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မႏၲေလး ရတနာပံု ၿမိဳ႕တည္နန္းတည္ ႏွစ္ ၁၅၀ ျပၫ္႔ အခမ္းအနားနဲ႔ ႀကံဳႀကိဳက္ ေနေလေရာဗ်ာ။ အဲဒီေန႔ မနက္ ၁၀း၀၀ အတိမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစည္းအေ၀း ႐ိွတယ္ဗ်။ လံုး၀ မေနႏိုင္တဲ႔ အဆံုး မနက္ ၆ နာရီ ေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ ညီငယ္ေလး ညီမင္းစံ ဆီဖုန္းဆက္ၿပီး လာႀကိဳ ခိုင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ ၁၅၀ ပြဲဆိုတာ ႏွစ္ ၅၀ ၾကာမွ တစ္ေခါက္ လုပ္တဲ႔ ပြဲေလ။ ႀကံဳေတာင္႔ ႀကံဳခဲပါ။ ဟုတ္ကဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ၊ ညီမင္းစံ ၊ ကိုေမာင္လွ ၊ ကိုသခင္ႀကီး ၊ ႏိုင္ႏိုင္ထြန္း လူစံု တက္စံု သြား႐ိုက္ျဖစ္တယ္။ မနက္ ၁၀း၀၀ အစည္းအေ၀း ဆိုေတာ႔ အေျပးအလႊား ႐ိုက္ရတာမ်ိဳးပါ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေျပးလႊားလိုက္သလဲ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ ေျခဖ၀ါး ၂ ဖက္စလံုး အရည္က်ည္ ဖုေတြ ထသြားတဲ႔ အထိပါ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ အခက္အခဲေတြ ႐ိွေနပါေစ။ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ႔မွ စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ…

ဓါတ္ပံုမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ လက္ဦးဆရာလို႔ ဆိုႏိုင္တဲ႔ ဓါတ္ပံု သခင္ႀကီး (မႏၲေလး) နဲ႔ အမွတ္တရ ပါ…

မႏၲေလးမွာ ဆိုင္ကယ္ တစ္စီးနဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္ပို႔ေပးတဲ႔ ညီေလး ညီမင္းစံ နဲ႔ မနက္ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ မထြက္ခင္ အမွတ္တရ…

WELCOME BACK

သားသား ေၾကာက္ေၾကာက္

ခုလာမယ္႔ ေမလ ၂၄ ရက္ဆို ဤေလာကႀကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ အေၾကာက္ရဆံုး မယ္မင္းႀကီးမ တစ္ေယာက္ ရန္ကုန္ ေ႐ႊၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ ျပန္လာပါ ေတာ႔မယ္။ အဲ… သူကေတာ႔ ႏို႔စည္ပံုးႀကီး (ေခၚ) ပြန္ႀကီး (ေခၚ) ဆင္ျဖဴ႐ွင္မ ပါပဲ ခင္ဗ်ား။ အမွန္ေတာ႔ ပြန္ႀကီးက ကၽြန္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္း မဟုတ္ဘူးဗ်။ သူ႔အကို နဲ႔ သူ႔အမ ကမွ ကၽြန္ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ေၾကာက္ရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းမ်ားကို ဒီမွာ ေရးေနရင္ ေနာက္ထပ္ (၃) ရက္ေလာက္ ၾကာမယ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဓါတ္ပံုသမား ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အက်င္႔အတိုင္း သူ႔ကို Digital SLR Camera ၀ယ္ဖို႔ ပိုးထဲ႔တာေပါ႔။ ၀ယ္မယ္ ဆိုၿပီး ဘယ္ဟုတ္မလဲ ဗ်ာ။ မယ္မင္းႀကီးမ က USA မွာ ေစ်းႀကီးလို႔ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္႔ကို ဘန္ေကာက္မွာ ၀ယ္ခိုင္းပါေလေရာ။ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေျပာရင္ အကူအညီ ေတာင္းတာ ေပါ႔။ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း ေျပာရရင္ ခိုင္းစားတာ ေပါ႔။ ဟိ ဟိ။

ပြန္ႀကီး ဆိုတာ ဘူေလးလဲ

ပြန္ႀကီးက မွတ္ပံုတင္ထဲမွာသာ မိန္းခေလး ဗ်။ သူ႔မွာ မိန္းခေလးနဲ႔ တူတာဆိုလို႔ ဘာမွ ႐ိွဘူး။ အဲ အဲ… ဘာေတြ ေျပာမိမွန္း မသိပါဘူးဗ်ာ။ ေခါင္းစဥ္ ေျပာင္းတာ ေကာင္းပါတယ္ေလ…။ အဲ… ဟိုတေလာေလးက Gtalk မွာ သူနဲ႔ စကားေျပာ ျဖစ္တယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ႏႈတ္ဆက္သြားပံုေလးက “ဘရားသားႀကီး ၊ ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ျပန္လာေတာ႔ မလို႔ဗ်။ ျပန္လာရင္ က်ဳပ္ကို မုန္႔လိုက္ေကၽြး ေနာ္” တဲ႔။ ပြန္ႀကီးဟာ အစား အင္မတန္ ေသာင္းက်န္းတာကို သိထားတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း “ေအး ေအး။ နင္ဘာစားခ်င္တုန္း။ ႐ံုးအားရက္မွာ ငါ လိုက္ေကၽြးပါ႔မယ္။” လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္မိ ပါတယ္။ “ဟာဗ်ာ။ က်ဳပ္စားခ်င္တာေတြက အမ်ားႀကီးဗ်။ ခု Gmail မွာ ခ်ေရး ေနတယ္။ ၿပီးရင္ ဘရားသားႀကီး Gmail ထဲကို ပို႔ေပးလိုက္မယ္။ ဟုတ္ပလား။” ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ေမတၱာသုတ္ ႐ြတ္ေနပါၿပီ။ ဘုရား ၊ ဘုရား List ေတာင္ လုပ္ၿပီး ပို႔ဦးမယ္ ဆိုပါလား။ ေသစမ္း ရဲလြင္ဦး ေရ…။

1 New Unread Message

ပြန္ႀကီးတို႔က ဒါမ်ိဳးဆို သိပ္ျမန္တာ။ သိပ္မၾကာပါဘူး။ Gtalk notification မွာ “1 New Unread Message” ဆိုၿပီး ေပၚလာပါေလေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေမးလ္ကို ဖြင္႔တဲ႔ ပံုက ႐ွမ္းကိုၿမီး ႐ိုက္လို႔ ဖဲပြတ္သလိုပဲ ဗ်။ ေမးလ္လည္း ပြင္႔လာေရာ လန္႔ထာဗ်ာ။ သိပ္မမ်ားဘူး ဗ်။ (၁၆) မ်ိဳးတည္းရယ္။ ကဲ ၾကၫ္႔ပါဦး သူပို႔လိုက္တဲ႔ စားဖြယ္စံုကို

၁) ေက်ာက္ေျမာင္းထဲက နာမည္ႀကီး မုန္႔လင္မယား…
(တန္းစီၿပီး ေစာင့္ရေပမယ္႔ အျပင္အကာေလး ႂကြရြၿပီး ကိုက္လိုက္တာနဲ ့ အထဲက ပဲျပဳတ္မ်ားမ်ားေလး ပါတဲ့ မုန္႔ႏွစ္ အိအိေလးကေတာ့ ဘာနဲ႔မွ ယွဥ္လို႔ မရဘူး… ႏွမ္းေထာင္းမ်ားမ်ားေလး ျဖဴးခိုင္းဖို႔ မေမ႔နဲ႔ေနာ္…)

၂) အဲဒီ ဆိုင္ကပဲ ေရမုန္႔…
(မုန္႔ႏွစ္ ပိုင္ေတာ႔ စားလို႔ ေကာင္းသလား မေမးနဲ႔…)

၃) လွည္းတန္းက ငါးဖယ္သုတ္နဲ႔ ၾကာဇံခ်က္…

၄) စမ္းေခ်ာင္းထဲက ဘာညာသရကာ အသုတ္ဆိုင္…
(ရခိုင္ ထမင္းသုတ္၊ ေရခူသုတ္၊ ေဆးဘဲဥသုတ္၊ ငါးက်ည္းေျခာက္သုတ္၊ ႐ံုးပတီသီးသုတ္ စတဲ့ အကုန္သုတ္ေပးတဲ႔ ဆိုင္ေပါ႔… ထမင္းျဖဴ တစ္ပန္းကန္နဲ႔ အသုတ္ေပါင္းစံု ဗိုက္႐ိုက္စား တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး တန္ပါတယ္…)

၅) အင္းစိန္ RIT နားက ဦးေရခဲမုန္ ့ဟင္းခါး…
(မိုးအလင္းဆိုင္ ဆိုေတာ့ ညဘက္ ေဘာလံုးပြဲ ၾကၫ့္ရင္း ဗိုက္ဆာရင္ သြားစားဖို႔ မေမ႔နဲ႔ ေနာ္… အလွဴ မုန္႔ဟင္းခါးလို ေမႊးေမႊးပ်စ္ပ်စ္ေလးနဲ႔မို႔ အိုးဘဲဥရယ္ ပဲေၾကာ္ေလးရယ္နဲ႔ တြဲစားလိုက္လို႔ ကေတာ႔ ႐ွယ္ပဲ…)

၆) ေျမနီကုန္း မဟာေဘာဂလမ္းထဲက ၀က္သားတုတ္ထိုးနဲ႔ ၾကာဇံ…
(သူ႔ဆိုင္က ၀က္အူက တျခားဆိုင္ေတြနဲ႔ မတူေတာ႔ နာမည္ႀကီးတယ္… အေျပာင္းအလဲေလး ျဖစ္ေအာင္ သြားစားၾကၫ္႔ေနာ္… ၿပီးရင္ေတာ႔ ေဘးက အေအးဆိုင္မွာ ဒိုမီႏိုေလး အစာပိတ္ ၀င္ေသာက္ဖို႔ မေမ႔နဲ႔ ေနာ္…)

၇) လသာလမ္းေထာင့္က ဆီထမင္းနဲ ့ငါးေျခာက္ေၾကာ္…
(လသာလမ္း အေပၚလမ္းေထာင့္က ဆိုင္ေနာ္… သူ႔ဆိုင္မွာ ကုန္သြားရင္ ေအာက္လမ္းေထာင္႔က သူ႔အစ္မဆိုင္ကို ၫႊန္းတတ္ေပမဲ႔ သူ႔ဆိုင္က ပိုေကာင္းတယ္…)

၈) ရန္ကင္းစင္တာေနာက္ ၁၂လံုးတန္းက ‘သဘာ၀’ ဆိုတဲ့ ယိုးဒယားဆိုင္…
(ဆိုင္ရွင္ ယပက္လက္ ကိုယ္တိုင္ခ်က္တာ… ယိုးဒယား အစားအေသာက္ ႀကိဳက္တဲ႔ သူမ်ားအတြက္ေတာ႔ အရမ္းကို တန္တဲ႔ဆိုင္ေပါ႔… seafood tom yum ဟင္းရည္ဆိုလို႔ ကေတာ႔ ပုဇြန္ေတြ ျပည္ႀကီးငါးေတြ အမ်ားႀကီးပါတဲ့ ၁၈၀၀ တစ္ပြဲကို လူႏွစ္ေယာက္ ေကာင္းေကာင္းစားလို႔ ရပါတယ္…)

၉) တ႐ုတ္တန္း စၪ္႔အိုးတန္း အေပၚလမ္းထိပ္က ‘ေရႊနဂါး’…
(တရုတ္တန္းမွာေတာ႔ သူ႔ဆီခ်က္နဲ႔ ေကာ္ရည္ကို မီွတာ ရွားပါတယ္… လြန္ခဲ႔တဲ႔ (၁) ႏွစ္ေလာက္အထိ ဆီခ်က္ တစ္ပြဲကို ၃၀၀နဲ႔ ေရာင္းတုန္း… လြန္ခဲ႔တဲ႔ (၆) လေလာက္ကေတာ့ ၄၀၀ ျဖစ္သြားၿပီ… ဆီခ်က္၊ ေကာ္ရည္၊ ဘဲေခါင္းသုတ္၊ အသဲအျမစ္သုတ္၊ ဘဲေသြးသုတ္ အစံုရပါတယ္… ေစတနာလဲ ေကာင္းတယ္…)

၁၀) M3 အေနာက္ လမ္းၾကားထဲက ‘ေအာင္သုခ’…
(ျမန္မာ ထမင္းဟင္း စားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ႔ မေမ႔ပါနဲ႔ … ေစတနာ အရမ္းေကာင္းတဲ့ ဆိုင္ပါ… ဆိုင္ရွင္ ထိပ္ေျပာင္ဦးေလးႀကီး ကိုယ္တိုင္ ဟင္းေတြ လိုက္လိုက္ျဖၫ့္ေပးတာ… ၾကက္ေၾကာ္သုပ္၊ ဆိတ္ကလီစာ၊ အမဲႏွပ္ ေကာင္းတယ္…)

၁၁) တာေမြက ဦးခ်စ္ေမာင္လမ္းနဲ႔ ေ႐ႊဂံုတိုင္လမ္းကို ဆက္ထားတဲ႔ လမ္းေလးထဲက ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္…
(လမ္းနာမည္ေတာ့ မသိဘူး… က်ဳိက္ထီး႐ိုး ဘုရားေလး ေသးေသးေလး တစ္ဆူရွိတယ္…)

၁၂) TOP CHOICE က ထိုင္းထမင္းေပါင္းနဲ႔ ငါးဟင္းထုတ္…

၁၃) ဗဟုိလမ္း စြမ္းစြမ္းက ၾကက္ဥ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္…

၁၄) အင္းစိန္ မင္းဓမၼလမ္းေပၚက ငါးအေရခြံေၾကာ္…

၁၅) လမ္းမေတာ္ (၈) လမ္းထိပ္က ကုလား ၾကက္သားသုတ္…
(အရည္ ႐ြတ္ပတ္ႀကီး မဟုတ္ဘဲ အေျခာက္ သုတ္ေပးတာ…)

၁၆) လမ္းမေတာ္ ေအာက္လမ္းေထာင္႔ ေ႐ႊနန္းေတာ္ေ႐ွ႕က ဂဏန္းေကာ္ေၾကာ္…

နိဂံုး

အဲ ပြန္ႀကီး တစ္ေယာက္ ကိုးရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲ ႐ုပ္႐ွင္ကားေတြ ႀကိဳက္တယ္ ထင္ရဲ႕။ ေနာက္ဆက္တြဲေတြ ႐ိွေသးတယ္ ဆိုတာကို အခ်က္ျပ လိုက္ပုံမ်ားက “က်န္ေနေသးတာေတြ ထပ္ျဖည့္ေပးမယ္ေနာ္… ဟုတ္ကဲ႔… ခု စဥ္းစားမိ သေလာက္ကေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲ… ေနာက္ စဥ္းစားလို႔ရမွ ထပ္ေရးဦးမယ္ ေနာ္… ေရးရင္းနဲ႔  ကၽြန္ေတာ္ ၿမိဳ႕ပတ္ၿပီး ေလွ်ာက္စားေနတာေတာင္ လူသိပါၿပီ… ဟီး…” ဟူ၍သာ…

WELCOME BACK

ကၽြန္ေတာ္႔ကို ခိုင္းစားေတာ႔မယ္႔ ၊ ရန္ကုန္ တကူးတက ျပန္လာၿပီး အစားအေသာက္ ေသာင္းက်န္းေတာ႔မယ္႔ ဆင္ျဖဴ႐ွင္မ အား ေမတၱာသုတ္ေလး ႐ြတ္ဆိုရင္း ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္ ခင္ညာ…